_________________________________________________________

Editörün Notu:
Sayın okurumuz yorumunuzda kişilere yönelik hakaret içerikli ifadeler kullanmışsınız.
Bu yorumunuzda da aynı şeye devam etmişsiniz. Aklı evvel sözü hakaret değilde nedir? Bu size son uyarımızdır aynı şekilde devam ederseniz yorumlarınız bir daha yayınlanmayacaktır.

Halkın Günlüğü gazetesinin yazısı yayınlandı. Zahmet edip site içerisinde arama yapsaydınız yazıyı görürdünüz. Araştırmadan ezbere konuşuyorsunuz.

Yazının linki: http://dersimnews.com/manset/halkin-gunlugunden-karatasa-cevap.html

gece herkes uyurken çölemerkte

kadim kütüphanenin olduğu eski yeri parmaklarımla eşiyorum

nerde bu kalıntılar , kimler götürdü bilgiyi

antik yunan , bugünkü batı senin eserindir , senden çevirdiler

kürdistan neden bugün ıssız ?

elemler içimde yosunlaşmışım , yağmur katreleri içime damlar

kendini kimseye anlatamamak

tiyatroda maskeli bilinmezi oynamak ne zor

sümeri sen yarattın , hep ilkleri yaptın aryanın torunları

dünyaya hep örneklik ettin

şimdilerde egemen mantığın seni küçümsemesi nedendir

kılıç bakiyesi , yeniyetme küstahlar kürde kefen biçmekte

milladdan sonra onuncu asırdan sonra buralara gelenler

onbin yıldan beridir burada olanlara aklınca hava atar

olurmu , vicdan nasıl dayanır ?

kadim kütüphenin kalıntılarında buldum sembolü

uzay , güneş arka fonlu uzayın ortasındaki güneşin içinde

sarı – kırmızı – yeşil renkli pergelin içinde ters gülün

üstünde dikkatli bakılınca bir düz ok , birde su terazisi

birinin üstünde avestadan bir kelam , diğerinin üstünde kurandan bir ayet

bu işaretli bayrağı , armayı nerde görürsen gel

orda umutsuzlara merhem , gurabaya – yoksullara şifa

zalıma karşı başkaldırı vardır

peşinhükümleri , cehaleti arkana bırak

katıl bilgeler , aydınlar , peygamberler ocağına

orda yalnız sömürü , ard niyet olmaz

tersine herşeye beraber karar verme var

hürriyet , dayanışma , soylular var !

sakın sanayi , fransız devriminden sonraki

fikirlerle paralel koşturmayın , hele oryantalist hiç değil

bu aydınlanma namus için , toprak altlarına gömülmüş

ecdadın tekrar sahneye konması içindir

öyle dar , ezber görüşlerinizle anlayamazsınız

gerçek zorunamı gider ergün yıldırım sosyoloğu

kürtler dün gelenlere parya olmayacak , büyükleriniz gibi

bu halkı cahıl bıraktırıp köle pazarlarında satamayacaksınız

ne etmişsiniz bu halk için allah aşkına şakıyın

kendi çıkarınıza çok şey eklediniz

fakat kürt uyanmıştır , belki bende etkili olamayacam

sizlerin jopunuz , egemenleriniz , ardınız var

ama gerçeğide söylemek farzdır

herşeyi bildiğini sanan aklı evveller bütün kürtler

sizleri tasvip etmez sanırsam vede

sirkinizde tüccarlarınıza palyaço olmaz herhalde !

ebuzer AVESTA 21 . 2 . 2012

Baştan söylüyorum sakın benide zerdüştlük aryan , pers propagandası ediyor , ırkçılık , bidat , şirk ediyor diye küçük bilinen argümanlarla suçlamasın bazıları baştan söyleyim pergel metaforu kıblem , önyargılı değilim , hergörüşe saygım var . Şia mahreçli siteleride , muhalif sunni siteleride , farklı görüşleride takip ederim , önyargılı olmamalı oralardada çok kaliteli , insani tartışmalar var , faydalanıyorum zaten hepsini aynı gibi görmek cehallettendir . İhsan eliaçık , eren erdem , kenan çamurcu , cihan aktaş , ahmet özcan gibi burda adını hatırlayamadığım birçok kimse var . Vahabi , gülen olsun , diğerlerinide izlemeli , hepsinden çok dine , herşeye hakim olunmalıki gerçekler açığa çıka bizleri önyargılı eleştiren özellikle dostun gülü yaralar sözünde anlatıldığı gibi – bizim gazaliyi , nizamimülk medresesini aşamamış kürtlerimiz – sonra akp nin müfit yüksel , mehmet metineri dini ençok bilirmiş . Kişilerle uğraşmayı sevmedim felsefelerle , görüşlerle tartıştım bizim kürtler bilmelidirki bu zatlar eskide aga beylerinin ettiği gibi kürtleri köleleştirmek peşindeler , cahil kalmaları , gazaliyi aşamamaları geçmişte yakınlarının , egemenlerin değirmenlerine nasıl un taşımışsa bugünde tezgah öyle yürüsün . Fakat farklı olsa kürtler bunların maskelerini indirse , aslında kendimizdede hatalar var hep karşıtları suçlamak değil . Zaten sistem , devlet sırtımıza binmiş kendimizi ifade edemiyoruz bide provokasyonlar , dinsel mekanlara saldırılar – kısmen derinlerin işidir – , dedikodulara neden oluyor . Kürtlerin iyi , geniş ölçmesi şart bütün kürtlere hitap etmesi , önyargılı olmaması gerek . Üç – beş oyum var , tabanım var hayır ben kürdistana , bölgeye , dünyaya hakikat ışığını yayacam , büyük amaçların yolcusu olmalı . Birikimleri üst üste kondurarak , tecrübelerle , basit ayak oyunlarına evrilmeden , başkalarına benzemeyerek . Kendi yolunu bulacaktır nehir sonra okyanuslarla bulaşacaktır . Büyük düşüncelerden tarafım , geçmişte hatalar olabilir , dersler çıkarılmalı , temizlik , saflık ilke edinilmeli . Önyargılı , beyinleri yıkanmış kürtlere ulaşılmalı , hemhal olunmalı , büyük düşüncelerin , hakikatın yolcusu olduğumuz anlatılmalı , kazanmalıyız . Bunları zaten anlayan , gelişmiş kürt yapar , ne kadar kendimizi ifade edebildik , umarım az – çok bişeyler zihinlerde canlandırmışızdır . Aynen karşılıklı konuşarak , bütünleşerek , fikir alış – verişinde bulunarak , bütün kürtleri sonra bütün evreni kazanarak kürdün geçmişte dünyaya yaydığı bilgelik , aydınlık nurlarını tekrar canlandırmalı . Yanlış , farklı yerlere çekilmek istemem burda ulusçuluk ettiğim sanılmasın herkese saygım var burda ezilenden yana olmak var filistin için , mazlumlar için , hakları gasp edilenler kim olursa olsun önyargısız yanlarında olmak var . Burda kavga etmek , birilerine zorla bişey kabul ettirmek yok . Devletin , sistemin ettiği zulmler , acılar çoktur ne olur kürtler , ezilenler akp nin ardına takılmayın ali şeriati , abdülkerim suruşun , musa anter , ismail beşikçi nin önerdiği mazlumdan yana olmak yani aliye – ebuzere dönüş yolunda buluşalım . Vehabi , gülen yönü sömürüdür , işbirliğidir , özelleştirmedir , petrol – siyaset ağalığıdır , amerikan – sionist dolarıdır , nato copudur . Kürt halkı mazlum , onurlu halktır gülen cemaatinin , akp nin kuyruğuna takılmayacak , birkaç memurusluğa , kömüre , çaya ecdadına ihanet etmeyecek . Anlayın yaraları biz dine karşı değiliz dedikodulara inanmayın neyi istiyoz hakiki yolu istemek suçmu ? Yada zerdeşti , diğer kürt bilgelerini , aydınlarını yüceltmek suçmu ? Bunu türkler , başka uluslar yapınca ses çıkarmayanlar beni neden ırkçılıkla suçlar lütfen doğruları maskelemeyelim , kürtleri , işçileri falan kandırmayalım . Müfit yüksel , diğerleri filan sadece dini bildiğini sanıp ukala tavırları bırakmazlar gerçi tarih mutlaka hak verecektir . Mazlumlar için verdiğimiz çaba bunlar gibi cebe , villalara yatırım değil belki zerdeşt gibi açlıktan ölecem ama şerefimle ölecem vede tarihe alçaklıklarınızı anlatarak ölecem , maskeleri düşürerek , saptırmalarınıza , hilelerinize yanıt vererek muhammed s.a.v ın kuzeni ali a.s gibi ebuzer gibi , hamza , zerdeşt gibi çarpışarak , namusumla ölecem vicdansız , sömürgeciler . Aslında birçok kimse tanırdı bizleri eskiden şimdilerde bakmayın hilelere , resmi palavralara yukarı doğru güneşe bakın güneşe ama kalp gözünüzle ezoterik bilimsel bakın engin olanlar kırmızı , yeşil , sarı renki pergelin içinde ters gül , gülün içinde yakından çok yakından baktıkça hissedilen ok , okun içindede avestadan bir kelam , diğer tarafındada kurandan bir ayet evet bilgeler , kendi çeperini kıranlar bu sembolü nerede görürsünüz gelin oraya orada dostluk , sevgi , şefkat , özveri , ilim , bilgelik , sevda , paylaşım vardır . Diğerlerinde olan sömürmek , cahil bıraktırıp sağmak , yolmak , sahte mürşitlik , hocalık , pirlik , gavslık , kutupluk ….. falan yoktur orada toparlanıp gerçeği beraber yaratmak var , dinlemek , bir olmak var , aydın , ilerici karekterler olmak var . Fakat beyinlerinize pompalanmış sözlerden , ezberlerden sıyrılacağınıza inanıyorsanız açın eşiği , yoksam yakalanırsınız , elenirsiniz , gelmeyin umutları yıkmayın . Egemenler , sömürenler yanlış , farklı belletebilir , zaten yanlış aktarmışlar yine üstüne basa basa tekrar söylüyorum ebuzer zerdeştin yolu onların atttığı iftiralara benzemez . Yaşamalı , bilmeli , yetkinleşmeli , gelişmeli , araştırmalı , okumalı , sonra yorum yapmalı , kıyaslamalı ………

20 . 2 . 2012 zerdeşt EBUZER

Zaman mı? değil zaman/

akan zaman değil mesafelerdir:

Biz yeni bir hayatın acemileriyiz/

Bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyor/

Şiirimiz aşkımız yeniden/

Son kötü günleri yaşıyoruz belki/

İlk güzel günleri de yaşarız belki/

kekre bir şey var bu havada/

Geçmişle gelecek arasında/

Acıyla sevinç arasında/

öfkeyle bağış arasında/

(…) Biz kırıldık daha da kırılırız.

Kimse dokunamaz bizim

suçsuzluğumuza…”

Cemal Süreyya

Sevgili Dr. Ali Şeriati,

Senin 1980’li yılların başlarında tanışmıştık. İran devriminin rüzgarı ile gelen tercüme furyası, önce senin kitaplarını getirmişti. Sonradan, devrimin gerçek ideoloğu olduğunu öğrendik. Ama İrandan gelen haberler, senin kitaplarının mollalar tarafından yasaklandığını, fikirlerinle karşı sistematik bir ambargo uygulandığını söylüyordu. Doğu felsefesinin deposu olan, hikmetin ve şiirin ülkesi İran, Şehinşah’lık rejimini yıkmış ama yerine Mollaşahlık düzeni kurmuştu. İslami devrim olmuştu ama Ali Şeriatı yasaklanmıştı. Şah rejimine karşı bir ömür kalemi ve yüreğiyle mücadele veren, onbinlerce genci ‘Hüseyniye İrşad’ denilen sivil okullarda bilinçlendiren, defalarca hapsedilen, sürgün edilen, aç, işsiz bırakılan, hasta çocuğunu dahi tedavi ettiremeyen, ama yine de yılmadan yorulmadan yazan, konuşan ve 1977 yılında sürgün gittiği Londra’da İngiliz istihbaratının yardımıyla İran ajanlarınca şehid edilen o büyük öğretmen, Sosyolog Doktor Ali Şeriati, ‘İslam devrimi’nden sonra yasaklanmıştı. Neden acaba?

Biz ise , Ali Şeriati’yi yeni keşfetmiştik. 12 Eylül rejiminden demokrasiye geçiliyordu ve İran devriminin etkisini sınırlamak için sağcı-sünni bir İslamcılık pompalanıyordu buralarda. ‘devlet mi korkuyordu, Amerika mı, İsrail mi, İngiltere mi, en çok hangisi korkmuştu bilemiyorum ama, devrimin ihracına karşı bulabildikleri tek silah, ruhsuz bir yeşil kuşak Müslümanlığıydı. Biz o zamanlar buna Amerikancı İslam diyorduk.

Ali Şeriati ismi, tıpkı İranın Şii mollaları gibi, bizim Sünnici mollaları da rahatsız etmişti. Tek bir cümlesini dahi okumadan, Ali Şeriati hakkında olmadık iftiralar atılıyordu. Şeriati şiiydi, gizli marksistti-ne demekse-, sapık fikirleri vardı, Allah, peygamber, Kur’an ve İslam hakkında itikat dışı yorumlar yapıyor, gençlerin kafasını karıştırıyordu, vb..İlginçti, İran’daki dinci molla rejimi ile Türkiye’deki laikçi molla rejimi, aynı kişiden korkuyor, aynı nedenlerle kaygılanıyor ve neredeyse aynı iftiralarla saldırıyordu. Acaba neden?

Biz her şeye rağmen okuyorduk Ali Şeriati’yi. ‘İnsanın Dört Zindanı’, ‘Biz ve İkbal’, ‘Dua’, Medeniyet ve Modernizm’, ‘Marksizm ve diğer Batı düşünceleri’, ‘Kevir’, ‘Ali şiası Safevi Şiası’, İslam-Bilim’, ‘Ne yapmalı?’, ‘Öze Dönüş’, ‘Dine karşı Din’, ‘Fatıma Fatımadır’, ‘Ebuzer’, ‘Dinler Tarihi’… Beynimiz allak bullak oluyor, bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyordu. Şeriati, bir deprem etkisi yaratıyordu:

“Tarih, sınıf mücadelesi ve efendi köle kavgasıydı. Ezenler ve ezilenler, Habil-Kabil çatışmasıyla başlayan bir mücadelenin taraflarıydı. İnsan, beşer yanından gelen kötülükle, Allahın ruhundan gelen iyiliğin çatıştığı ve bu çatışmada İlahi yanın kazanması ile insanlaşabilecek bir türdü. varolan insan, olması gereken insan değildi. Dört zindan içinde yani, doğa, tarih, toplum ve insanın kendi zindanı içinde yaşıyorduk. Doğadan, tarihten, toplumdan, bilim ve akıl ile kurtulabilirdik. Ancak, kendi zindanımızdan, beşer yanımızdan, zaaflarımız, bencilliğimiz, ihtiras ve yıkıcı tutkularımızdan ancak ve sadece aşk ile kurtulabilirdik. Aşk, varlığın özüydü ve bütün peygamberler, çöl, çobanlık ve hicret ile, bu aşkı tazelemeye gelmişlerdi. Gerçek din buydu: İnsanı özgürleştirmek.. Ancak, zer (altın, mülkiyet), zor (iktidar ve güç) ve tezvir (sahte tanrılar ve sahte din)den oluşan beşer düzenleri, insanı köleleştirmiş, kullaştırmış ve özne olmaktan çıkartmıştı. İslam, İbrahim’in, Musa’nın, İsa’nın, Buddhanın, Zerdüşt’ün, Sokrat’ın, Mani’nin, aşk ve özgürlük mesajının en son halkasıydı ve özü buydu! Mevlana, ‘Biz Kuranın özünü aldık, kabuğunu köpeklere attık’ demişti. Ali Şeriati, işte bu özün peşindeydi ve İslam olarak bildiğimiz her şeyi yeniden öğrenmeye ve anlamlandırmaya çağırıyordu.

Marks’tan, Sartre’den, Alexis Carrell’den, L.Massignon’dan, Franz Fanon’dan, Mahavera’dan, Tagore’den, Pascal’dan bahsediyordu. Yunan mitolojisinden örnekler veriyor, Upanişadlar’dan, Vedalar’dan alıntılar yapıyordu. Konfiçyus’u, Lao Tse’yi, Eflatun’u, Aristo’yu, Descartes’i, Hegel’i anlatıyordu. Atman’ı, Samsarayı, Brahmanı, diyalektiği, monadı, aşkı, aklı, bilimi, felsefeyi, ahlakı, estetiği, sanatı arka arkaya sıralıyor, konuşuyor, konuşuyor, konuşuyordu.. Başımız dönüyor, yüreklerimiz kanat çırpıyor, aklımız zorlanıyordu.

Bizde olmayan, yada çok az bulunan bir tarzı vardı Şeriati’nin. Hz. Ali’den yola çıkıp, Promethe’ye, Fatıma’dan başlayıp Meryem’e, oradan Kybele’ye, İsa’dan Buddha’ya, Hindistan’dan Atina’ya, Paris’ten Afrika’ya, Mekke’den Meşhed’e, Çölden kente, devrimden aşka atlıyor, şiirden, müzikten, resimden, heykelden, sınıflardan, sömürüden, bahsediyordu. ‘Aydın’, diyordu Şeriati, ‘peygamberi bir misyonu vardır, dava ve eylem adamı olmak zorundadır. Toplumu bilinçlendirmeli, yol göstermeli, öncü olmalıdır.’ Aydın, aykırı olmalıdır, yalnız ve yabancı, halkla iç içe ama halkın bir adım önünde..’

Ali Şeriati, niteliksel bir bilinç düzeyiydi. O düzeyde sağcılık, solculuk, İslamcılık, milliyetçilik anlamsızlaşıyor, insan, varoluş, tarih, adalet, özgürlük ve arayış evrensel bir anlam kazanıyordu. Bir Müslümana da, ateiste de, Hristiyana da, Budist’e de konuşuyor, ortak, evrensel ve insana ait bir dil kullanıyordu. Kurumsal dinleri, dogmalaşmış ideolojileri, bütün yerleşik kurumları ve kuralları sorguluyor, her şeye yukardan ve derinden bakmanın özgüvenini kazandırıyordu.

Sonuçta, İran’da ve Türkiye’de Ali Şeriati’nin bu kadar çok ve benzer düşmanının olması tesadüf değildi. Hepsinin ayakları altındaki halıyı çekiyor, hepsinin kullaştırdığı insan tipini özgürleştirip bilinçlendiriyordu. Ali Şeriati okuyanlarla okumayanlar arasında her zaman düzey, zeka ve bilinç farkı oldu. Şeriati okumayanlar, ‘yeşil kuşak islamcılığına’ kolay yem oldular. Çünkü, dertleri, davaları, düzeyleri, hep güdük kalmıştı. Geleneksel dini literatürle, alışıldık ezberlerle ve bir yığın tabuyla, ne dünyayı anlamak ne de anlamlı bir gelecek tasarlamak mümkün olmuyordu. Belki de bu nedenle, ‘yeşil kuşak İslamcılığı’, yerel ve genel iktidarlardan, toplumsal servetten ve statü ve ün dağılımından istediği her payı fazlasıyla aldı ama, hiç bir zaman muktedir olamadı, olamazdı da..

Sevgili ‘Doktor’,

Özel notların ve yayınlamadığın makalelerinden oluşan ‘Yalnızlık Sözleri’nden, senin iç dünyana giriyor, daha yakında tanıyoruz. Meğer sen, seni okuyan ve sevenlerle aynı kumaştan, aynı dertten, aynı aşktan yaratılmışsın. Yazdıkların, konuştukların, başka aydınlar gibi bir rol ve misyon gereği değil, samimi, içten ve doğal patlamalardan ibaretmiş. İşte en çok bu yanını sevdim. Zira, biz şarklı insanlar, çoğu zaman yüceltmeleri severiz, insanlara kolayca erişilmez ve üstün nitelikler vehmeder, ün, şan ve statülere büyük önem veririz. Bu nedenle de aydınlarımızı, bilginlerimizi göklere çıkartır, sonrada en küçük bir insani hataları karşısında büyü bozumuna uğrayıp, bilgi ve düşünceye de küsecek tarzda dumurlar yaşarız. Aydınlarımızda maalesef bu vehmedilen konumlara uygun bir rolü oynamaya soyunur, kendileri olmayan bir kişiliğin sahte elbisesi ile dolaşmaya başlarlar. Bu oyun, bizim buralarda kişiliklerin fikir ve eylemlerin önüne geçmesini sağlar ve bir süre sonra neye inandığımızı unutup, kime bağlandığımızı konuşmaya başlarız.

Senin özü sözü bir kişiliğin ve hayatın, zaaflarını, şüphelerini, tereddütlerini itiraf eden samimiyetin, o saf ve doğal iç dünyan, beni gerçekten etkiledi. Bir an için, ülkemizde beş on tane Ali Şeriati ayarında aydın olduğunu düşledim.. Vazgeçtim, bir tane olduğunu hayal ettim. Ne bileyim, tek nedenle mutlak dönüşümlere inanmam ama bir tane Ali Şeriati çıkarmış olsaydı bu ülke, inan çok şey farklı olurdu diye düşündüm. En azından, son otuz kırk yıllık muazzam İslamcı enerjiden bambaşka ve daha ileri bir şeyler çıkardı. Milyonlarca insanın alınteri, emeği, gözyaşı, bileziği, küpesi, harçlığı, umudu, duası, yeşil kuşağa yem olmazdı belki, Avrupacılık, İsrailcilik, Amerikancılık, İngilizciliğe dümen kırmazdı. Ya da irtica öcüsüne malzeme yapılıp toplumun bir kesimini korkutmaz, batının fincancı katırlarını ürkütmezdi. Dini bir köylü ideolojisi ve sistemden pay talep eden yeni sınıfların malzemesi yapmaz ve tüm topluma ve insanlığa hayatın her alanında ileri ve kaliteli yaşam felsefesi ve etiği sunacak bir birikime dönüşürdü.. Daha modern, daha doğal bir Müslümanlık ve daha demokratik bir ülke için mücadele eden bir çok akım ve siyasetin anası olurdu İslamcılık. Hatta, sol ve milliyetçi çevreler dahi, bu düzey ve nitelikten beslenir, emek ve eşitlik kavgası ile vatan ve bağımsızlık kavgası, bir biriyle çatışan değil, bir birini bütünleyen ve geliştiren tatlı bir rekabetin konusu olabilirdi.İnsanlar, etnik yada mezhebi kimlikleri üzerinden konuşmaktan utanır, bu ilkel dil yerine, insanın dilini, hayatın ve özgürlüğün ortak dilini üreten bir konuşma üslubu kazanabilirdi. Keşke, bir Ali Şeriati’miz olsaydı. Bu zihinsel devrim ve seviyeyi ateşleyecek çapta… Keşke..

Sonra bu düşümden uyandım. İyi ki olmamış dedim, sevgili doktor. İyi ki senin gibiler henüz çıkmamış. Eğer çıksaydı, biz de boğmaya çalışır, olmadık iftiralarla sürgün ederdik. Senin kadar kitleleri, özellikle gençliği etkileyen bir yazarımız olsaydı, devlet de boş durmaz, ‘bu memlekete Ali Şeriati lazımsa, onu da ben yaparım’ der ve illaki zindanlarda çürütürdü. Ya da ‘arkasında acaba kim var?’ der ve mutlaka bir yabancı parmağı bulurdu. Alimlerimiz tekfir eder, aydınlarımız kıskanır, örgütlerimiz, cemaatlerimiz önce yanlarına çekip şişinmek ister, olmayınca düşman kesilip karalamaya başlardı. Kitaplarına, fikirlerine bu kadar düşman olanlar, eğer burada yaşasaydın sana neler yapmazdı..

Ali Şeraiti, Franz Fanon, J.P. Sartre, K. Marks, Hegel, Cemil Meriç, Nurettin Topçu, M.Akif Ersoy, Necip Fazıl, Nazım Hikmet, Sezai Karakoç, Cemal Süreya..Bu çapta aydınların çıkabildiği toplumlar, tabii ki bir üst düzeyi gösterir. Ama bundan daha önemlisi, bu çapta aydınları korumak ve yaşatabilmektir. Biz henüz bu aşamaya gelemedik. Henüz bilgi, felsefe ve sanata dönük kuşkularımızı atamadık. Belki de, toplumsal bilinçaltımız, henüz güvenlik ve beslenme ihtiyacını doyurup, uygarlık yaratma eylemine geçemedi. Bu nedenle, her farklı sese önce, elimizden ne almaya çalışıyor, diye bakıyoruz, sonra eğer bundan eminsek, peki karın doyuruyor mu? diye yaklaşıyoruz. Nihayet, elimizden bir şey almayan, ezberlerimizi bozmayan, kafa konforlarımızı rahatsız etmeyen, sahte kamplaşmalarda bir mevki kapmış, sonrada bundan ekmek yemeye başlayan bir sürü aydınımız oluyor. Ali Şeriati’ler de tabii ki, bizim toplumlarımıza birkaç gömlek fazla geliyor.

Sevgili Doktor, sonuçta seni sadece biz okuduk ve sen sadece bizimle konuştun. Biz, Allah’tan başka sahibi olmayanlarız. Kimseye eyvallah etmeyen, kimseye biat etmeyen, bütün dogmalara, tabulara saldıran, kimsenin bir yerlere oturtamadığı bir garip kuşağız. Bizi sadece bizden olanlar anlar. Bizim konuşmalarımız da yalnızlık senfonisidir. Sessizdir, derindir, manalıdır. Biz, gözlerimizden tanırız birbirimizi, göz bebeklerimizdeki hüzünden, yorgunluktan tanışırız. Bir demli çayın buğusudur şifremiz, yada bir sigara dumanının kavisi. Nedensiz dalıp gitmelerdir muhabbetimizin en koyu anları.. İç çekişlerimizle kurarız en uzun cümleleri.. Ne mutluluğun resmini yapabilen bir ressam, ne hayatı kendimize yontabilen bir heykeltıraş değiliz. Alış verişi bilmeyiz, tek ticaretimiz, gençliğimizi verip belirsiz bir geleceği satın almışlığımızdır. Geleceğin, yaşadıklarımızın tekrarı olacağının da farkındayızdır. Zira, her şeyi yaşamış, kavgayı, sevdayı, öfkeyi tatmışızdır. Bize, ‘ölüm gelir, çitlembikler, sarmaşıklarla’, çünkü ne yaşamdan ne ölümden bir beklentimiz kalmamıştır. Yolumuz, hedefimizdir ve yürürüz sadece, öyle mahsun ve öyle onurlu. Kardelen, bizim çiçeğimizdir, kartal, bizim kuşumuz. Her akıntıya karşı durur, her şeye yukardan bakarız. Özgürlüktür önce ve sadece, imanımızın özü. En çok yılandan korkarız, fırsatçı ve hainden..Çöl ve denizdir, tabiatımız. İki sonsuzluk arasında yaşamaya çalışırız. Ne saray takarız ne malikane.. Ne devlet sever bizi ne de ‘kiliseler’. Bir bitimsiz yalnızlıktır yolumuz, bir sonsuz özgürlüktür menzili.. Hem vatan deriz, hem özgürlük, hem akıl deriz, hem aşk. Hem halk deriz hem yalnızlık..Hem doğudur ülkemiz, hem batı.. Hem Muhammed’dir önderimiz, hem İsa, Hem Spartaküstür yüreğimiz, hem Ali… Hem Che Guevara’dır kahramanımız, hem Malcolm X, hem İzzetbegoviç’tir, hem Dudayev… Biz bütün şiirlerden tek bir şiir, bütün bestelerden tek bir senfoni yapar, hayatı tek bir film karesine sığdırırız. Ne Amerika anlar bizi, ne Patagonya.

Biz sadece birbirimize tutunur, birlikte yanarız. Ateşimiz suyumuzu yakar, nefesimiz ateşi.

Seni daima okuyacağız doktor, daima okutacağız. Seni, biz tanıttık bu toprağın yüreğine, biz dalgalandıracağız o put kıran sancağını. Çocuklarımız, ‘Üstad Ali Şeriati’, diyecek, Ali Şeriati okudum da adam oldum diyecek. Ve seni okumayan ve okutmayanlar, o cehaletin, bağnazlığın, zeka özürlü esnafları, düştükleri çukurun derinliğiyle övünenler, onlar bir gün çocuklarının ellerindeki Ali Şeriati kitaplarını görünce yıkılacaklar. Ali Şeraiti, onların azraili olacak..

Sevgili Doktor, kalem tutan ellerinden öper, şehid kanından süzülen bereket için sana sonsuz teşekkür ederiz. Hüda’nın rahmeti üzerinden eksik olmasın. Hoşça kal.

Kaynak: YARIN Dergisi / Açık Mektuplara Açık Cevaplar

Sayın okurumuz yorumunuz hakaret içerdiğinden yayınlanmamıştır. Lütfen yorum yaparken hakaret içeren ifadeler kullanmayınınız.

Bir meselede ayrım değil, ayrışım noktası bir niteliğe işaret eder. Bu makaleyi iki kategoriye ayırmalı. Haydar Karataşı biz eski günlerden nezaketli biri olarak biliriz ve en azından böyle gösterir kendini. Fakat bu makalede epey bir nezaketsizlik de yapmıştır. Kısa tutarak özetlenirse: Halkın Günlüğü gazetesinde çıkan yazının kim tarafından yazıldığını ima ederken, kendisini merkezi olarak muhatap aldırma-alındığı rolü yapmaktadır ki bu etik değildir. İkincisi, hareketin bir dönem kadrosu olup şimdi bir biçimde bırakıp kenarda duran insanlar üzerinden çirkef bir yöntemle şimdi saflarda olan kadrolarda böyle olacaktır gibi iğrenç bir göndermede bulunmuştur ki, bir dönem kendisinin de aynı hareketin kadrosu olduğunu, hatta bu hareketi yumuşak bulup daha radikal bir grup kurmaya kalktığını, ama aynı şekilde kendisinin de bu döküldüler dedikleinden biri olduğunu unutmaktadır. Yani sınıf savaşı zor bir süreçtir ve insanların dökülmesi tıpkı Haydarın da dökülmesi gibi normaldir.

Bir fikri doğru ya da yanlış bulursunuz ama yapmanız gereken bu fikirle münakaşa etmektir, etik olan budur. Ama haydar bunu yapmıyor, örgüte, kadrolara hatta nerdeyse yazıyı yazanın kim oludğuna kadar sataşmalar yapıyor. Bu etik değildir herşeyden önce. Üstelik kimsenin haydarı merkezi olarak ciddiye aldığı falan da yoktur ve gazetede yayınlanan yazı sadece haydarı değil, aynı koronun farklı enstrumanlarını da hedef almıştır ve haklı eleştirilerdir. Dolayısıyla çokça gocunduğu reformist vb kavramları öyle cömertçe üzerine alınıp algınganlık göstermesinin fazla bir geregi yoktur. Ama doğrusu, Halkın Günlüğünün eleştirilerinin tam isabet ettiği de anlaşılıyor.

Öte yandan, yukarıda bir iki yorumcu da söylemiş, Haydar ve onun gibilerinin kurduğu denklem şudur: Eğer isyan var derseniz, devletin katliamı meşrudur, meşrulaşır. Bu aptalca bir denklemdir kimse kusura bakmasın. Çok basit bir soru bile isyan olup olmadığını açığa çıkarır. Yüz sene civarı bir süre, bu devletin Dersimin ıslahı için çıkardığı onlarca yüzlerce rapor var, sahi bu devlet neyi ıslah etmek istiyordu? Bütün bunları geçelim, 1924 te sadece Koçan aşiretinin püskürttüğü devlet saldırısı işkali gibi 1937-38 katliam saldırılarından önce bunun gibi kaç sefer yapılmıştır Dersime? Peki madem sorun yoktu, sağır İsmetin raporlarını da mı okumadınız, bu devlet neyi ıslah etmek istiyordu? İnancı, kimliği varlığı mutemadiyen saldırı altında olan bir topluluğun isyan etmesi direnmesi kadar meşru ne olabilir? Ve en üst seviyede isyan bile olsa katliamın insanlık suçu oludğunu, meşru olmadığını söylemek neden yanlış olsun?

Anlaşılması gereken önemli bir konu var ve bunu en iyi bilenlerden birisi de Haydardır. Bizim eleştiri üstü bişeyimiz sözkonusu olamaz ve eleştiri niteliği taşıyan bütün yaklaşımları da saygıyla karşılar gerekli önemi veririz. Ama özellikle belli bir tarhten beri, kombine bir şekillde işini gücünü bırakıp başta hareketimize ve ulusal harekete karşı saldırmayı iş edinmiş kesim ve kimselere, sistematik şekilde sürdürülen bu saldırılara dikkat çekmemiz neden zorunuza gidiyor? Siz ağzınıza geleni söyleme hakkını kendinizde bulurken, istediğiniz örgütü ve hatta kadrolarını ajan, karanlık, şu bu diye itham ederken sorun gömüyorsunuz da, birilerinin sizin bu çirkin saldırılarınıza cevap vermesi ve eleştirmesi karşısında neden hemen ciyaklıyorsunuz, vay tehdit ediliyoruz, yok böyle yapıyorlar, yok bizi bilmem ne diye itham ediyorlar diye niye basıyorsunuz yaygarayı?

Kimin ne oludğu ortadadır. Kimin ne dediği de, fikirlerle münakaşa ediniz, bunun bir yararı olabilir. Aksi halde bu sataşmaların kimseye bir yararı yoktur.

_______________________________________________________________________________

EDİTÖRÜN NOTU:

Sayın okurumuz; Halkın Günlüğü’nün cevabı da sitemizde yayınlanmıştır.
Bakınız yazının linki: http://dersimnews.com/manset/halkin-gunlugunden-karatasa-cevap.html